Night to Dawn publiceert Flawless Monster

Onlangs werd het titelverhaal van mijn bundel vertaald door Lia Belt. Niet veel later werd het verhaal opgepikt door Night to Dawn - issue 30. Volmaakt monster is nu dus ook in het Engels te lezen. Je kan het magazine aanschaffen op Amazon en binnenkort ook op Bloodredshadow.com.

De flaptekst: NTD 30 comes with a fine recipe of zombies, demons, and vampires. For starters, Harold Kempka teaches us to watch where we go when we travel. His characters failed to pay attention and they paid for their mistake by becoming “First Communion.” Other tales bring a new twist to horror, including one woman that turns into jellyfish that carries a deadly venom.

Confrontatie met mijn alter ego

Deze ochtend werd ik wakker en voelde ik een ijskoude aanwezigheid naast mij in bed. Ik wist meteen hoe laat het was: mijn alter ego was weer eens op bezoek. Zijn naam is Tym Thos. Tym Thos is een recensent, of poogt dat toch te zijn. Omdat hij zich verveelde, heeft hij besloten een recensie te schrijven van Volmaakt monster, gevolgd door een vooruitblik naar mijn nieuwe bundel in de vorm van een interview. Wat begon als een doodgewoon spel van vraag en antwoord, mondde al snel uit in een ordinaire scheldpartij tussen mijn alter ego en mezelf. Daarop heb ik besloten om Tym Thos te begraven. Zowel figuurlijk als letterlijk. Hij rust nu ergens in de tuin tussen tientallen andere skeletten. Zijn laatste woorden lees je hieronder.

Volmaakt monster is een bundeling van negentien verhalen en tevens het debuut van de Antwerpse schrijver Tom Thys. De verhalen overspannen meerdere subgenres van de fantastiek, maar de nadruk ligt op horror en magisch realisme. Deze bundeling kan beschouwd worden als een dwarsdoorsnede van wat de auteur in de periode van vijf jaar voorafgaand aan het verschijnen van dit boek geschreven heeft. Bijna al deze verhalen vonden hun bestemming in schrijfwedstrijden. Enkele daarvan werden bekroond met een prijs of publicatie in een magazine.

Hierin schemert meteen ook de zwakte van deze bundel door. Hoewel elk afzonderlijk verhaal een scherp randje heeft, is er onderling geen enkel verband. Er zit geen lijn, geen overkoepelend thema in dit werk. De verhalen zijn stuk voor stuk losse flarden die, zo lijkt het wel, willekeurig uit zijn verbeelding werden geplukt. Het lijkt er sterk op dat de auteur (nog) niet over een eigen stem beschikt – of dat zijn stem alleszins nog niet luid genoeg doorklinkt –  en zich nog teveel laat leiden door zijn voorbeelden. Het is niet moeilijk om elementen van Lovecraft (“De steen van zwart” en “Terra incognita”) en Barker (“Club Bizarre”) te herkennen, of dichter bij huis: Thomas Olde Heuvelt (“Als een beest in een kooi” en “Uyuni”). Men zou hieruit kunnen besluiten dat deze jonge schrijver nog zoekende is.

Deze veronderstelling maakt dat een deel van dit werk gemakzuchtig en oppervlakkig oogt, terwijl er best enkele interessante vondsten in zitten. Een voorbeeld hiervan is het verhaal “Droomloos”, over een man die niet kan dromen en ten onder gaat aan slaapgebrek. Het uitgangspunt is origineel, maar de vertelling ontbeert maturiteit. Er wordt te vrijblijvend met begrippen uit de psychoanalyse en antropologie gejongleerd, waardoor het verhaal aan geloofwaardigheid inboet. Het schenkt niet de voldoening die het had kunnen schenken als de auteur meer zorg aan de opbouw en thematiek had besteed.

Van deze strekking zijn er wel meer verhalen; verhalen die aan de oppervlakte aantrekkelijk lijken door de aparte verbeelding van de schrijver, maar die de breedte en diepte missen om echt een blijvende indruk achter te laten: “Honger”, “De Wondertoren”, “De dag waarop ik weer gelukkig was”, … enzovoort. Daartegenover staan dan weer enkele vertellingen waarin de schrijver wel degelijk toont dat hij iets te zeggen heeft. Het titelverhaal over een vrouw in haar menopauze, die een even monsterlijke als figuurlijke metamorfose ondergaat, is daar een mooi voorbeeld van. Maar ook “Club Bizarre” of “Het huis Knottnerus” houden de lezer een spiegel voor en doen nadenken over bepaalde levensvragen. Ze vertonen tevens stuiptrekkingen van Thys’ literaire aspiraties.

Die literaire aspiraties komen het duidelijkst tot uiting in contemplatieve paragrafen die als rustpunt gelden in verschillende verhalen. Er wordt als het ware een pauze ingelast waarin de hoofdpersoon een discussie aangaat met de lezer over de diepere betekenis van het verhaal in kwestie. Het verhaal “Voor eeuwig” stelt bijvoorbeeld de rol van kunst in onze hedendaagse samenleving in vraag. Opvallend aan dergelijke passages is dat ze vaak gewaagd, verontrustend of op zijn minst deprimerend te noemen zijn. Het blijft echter zonde dat dit soort beschouwingen slechts sporadisch voorkomen. Meestal blijft het bij leuk bedachte maar tamelijk luchtige horror. De spreekwoordelijke uppercut blijft vaak achterwege en dat hoort in wezen toch de essentie van dit genre te zijn.

Uiteindelijk komt het erop neer dat Volmaakt monster alle kanten uit schiet, zowel inhoudelijk als stilistisch. Het is boeiend om te zien hoe de auteur als een kameleon zijn schrijfstijl aanpast aan het soort verhaal dat hij vertelt, gaande van vettige slapstick en loodzware melancholie tot experimenten met perspectieven en vertellingen in dagboekvorm. Tegelijkertijd is hij een ongeleid projectiel. En daardoor ook verrassend. Je weet als lezer nooit wat voor verhaal er zal volgen, maar anderzijds mis je consistentie, houvast en visie in de bundel als geheel. De gebruikte thema’s lopen sterk uiteen en worden te vluchtig toegepast. In dat opzicht is het een typisch debuut, waarin vlagen van talent doorsijpelen, waarin lef en overmoed voortdurend met elkaar in balans liggen, maar waarin ook de beheersing ontbreekt om van een echt goed boek te kunnen spreken.

Score: 2,5/5

Hierna volgt een transcriptie van een mondeling interview dat Tym Thos van me afnam.

Beste Tom, ongeveer anderhalf jaar geleden debuteerde je met Volmaakt monster. Binnen enkele maanden komt je nieuwe boek uit. Kan je zelf een inschatting maken in welk opzicht je als schrijver gegroeid bent?

Het belangrijkste verschil met Volmaakt monster is dat elk verhaal in mijn nieuwe bundel honderd procent vanuit mezelf komt. Terwijl mijn debuut slechts een handvol van dit soort verhalen telt en het overschot eigenlijk een extract is van de schrijvers en verhalen die ik graag lees, heb ik het gevoel dat ik nu mijn eigen stem gevonden heb, zoals dat heet. Mijn nieuwe bundel is authentiek en met uiterste zorg geschreven en samengesteld. Dit houdt onder andere in dat alle verhalen rond één gemeenschappelijk thema geconstrueerd zijn. 

Welk thema?

De invloed van allerlei expressievormen op onze identiteit en op ons gedrag als individu of als lid van een sociale context. Dit kunnen mainstream media zijn zoals televisie en boeken, maar ook minder voor de hand liggende expressievormen zoals bijvoorbeeld tatoeages of kunstwerken. Eigenlijk is het allemaal begonnen met het verhaal “Voor eeuwig” over de waanzinnige kunstenaar Samaranq. Daarop heb ik een rechtstreeks en onrechtstreeks vervolg geschreven en zo is eigenlijk het idee ontstaan om dit thema uit te breiden. Ik was nieuwsgierig naar de invloed en betekenis van allerlei expressievormen op ons leven. Die zoektocht viel uiteen in twaalf verhalen waarin telkens een ander medium het uitgangspunt vormt voor een neerwaartse spiraal van geweld, seks, middelenmisbruik en verderf in het algemeen.

Klinkt niet bepaald vrolijk.

Dat is het ook niet. Het is een afspiegeling van onze duistere verlangens, onze verborgen obsessies, het ware gelaat van onze ziel, zonder maskers, zonder veinzen. Als ik het boek met één kleur zou moeten omschrijven, dan is het zwart. En misschien ook rood, scharlakenrood, de kleur van bloed.

Waar haalde je de inspiratie voor je nieuwe bundel?

Op dergelijke stereotiepe vragen antwoord ik liever niet.

Kom op, mensen lezen dat soort dingen graag.

Niet aandringen, alsjeblieft. Volgende vraag.

Euh… zou je eventueel kunnen verklappen hoe de titel van je volgende bundel luidt?

Serieus? Heb je echt geen zinnigere vragen te stellen?

Ik heb de indruk dat je een beetje nukkig bent omwille van mijn kritische recensie. Volgens mij heb ik zonet een zinnige vraag gesteld. Over jouw inspiratie. Maar daar wilde je niet op ingaan.

Jezus Christus, jij solliciteert echt naar een kopstoot. Ten eerste: contractuele bepalingen verbieden mij om de titel van mijn volgende boek te verklappen. En ten tweede: als je daarnet beter had geluisterd, had je het antwoord al geweten. Ik vertelde namelijk dat mijn volgende boek een voortzetting is van het thema dat reeds in het verhaal “Voor eeuwig” ter sprake kwam. Ik heb me dus laten inspireren door mezelf. Is dat niet vreemd?

Wat ik vooral vreemd vind is jouw verwaande houding. Je gedraagt je alsof je de nieuwe Anthonie Holslag bent.

Wat heeft die klungelaar er nu weer mee te maken?

Heb je “Een bloedovergoten dageraad” wel eens gelezen? Dat is namelijk horror die echt uit het donkerste van de ziel komt en die onder je huid kruipt. Daar kan jij nog flink wat van leren, meneer Thys. De waarheid is dat jij nog niet tot aan zijn enkels reikt. Weet je, eigenlijk zou je dankbaar moeten zijn dat ik jou een platform geef. Dan verkoop je misschien eindelijk eens een boek, in plaats van de opdringerige zielenpoot uit te hangen op beurzen waar je jouw rommel door de strot van onschuldige bezoekers probeert te duwen. Ik durf wedden dat je thuis nog dozen vol onverkochte exemplaren van Volmaakt monster hebt staan.

Denk je dat? Wel, dan moet ik je teleurstellen. Volmaakt monster verkoopt als zoete broodjes. Het is zelfs zo dat het titelverhaal onlangs vertaald werd naar het Engels en binnenkort gepubliceerd wordt. Wat heb je daarop te zeggen?

Niet veel. Behalve dat het ongeveer het enige goede verhaal in de bundel was. Maar goed, het lijkt me verstandig als we het interview hier beëindigen.

Dat denk ik ook, ja.

Theme of Abscence publiceert Stone of Black

Stone of Black is nu gratis online te lezen op Theme of Abscence.

Vertaald door Myrthe Meisner en voorzien van een prachtige illustratie door Tim Bougger.

Het bijgaande interview lees je hier.

Recensie door FantasyWereld.nl (Richard Veldkamp)

Tom Thys heeft een vlotte en beeldende manier van schrijven. Hij neemt je telkens weer met een grote gang mee in het verhaal. Thys bewijst in “Volmaakt Monster” over een zeer gevarieerde schrijfstijl te bezitten en ook over een zeer fantasievolle geest. De mix van genres, thema’s en stijlen geeft de veelzijdigheid van Thys aan en het is verfrissend om na elk verhaal weer met geheel open vizier te beginnen aan een nieuw verhaal. De volledige recensie vind je hier.

Under the Bed publiceert Stopover

Een tijdje geleden werd Tussenstop (uit Volmaakt monster) door Myrthe Meisner naar het Engels vertaald, getiteld Stopover. Massacre publiceerde dit verhaal en ondertussen werd het ook opgepikt door Under the Bed, een magazine met griezelige omslagontwerpen.

Recensie door MagicTales.nl (Marielle)

Deze bundel is voor lezers die van een beetje pit houden een mooie bundel om te lezen. De verhalen zijn uiteenlopend van het hartverscheurende verhaal 'Tussenstop' naar verhalen met soms wel heel erg smerige details, zoals 'Club Bizarre', 'Eldorado', of 'Verstopt'. De auteur Tom Thys spreekt met zijn stijl van schrijven zeker tot de verbeelding. Ieder verhaal leest goed door, heeft een eigen soort humor of verdriet en je kunt je prima inleven in de personages, al is dat in sommige gevallen niet bepaald 'frisjes'. De volledige recensie vind je hier.

Bloedstollende horror in 1000 woorden

Iedereen kan Tussenstop nu gratis van het internet plukken. Een bloedstollend horrorverhaal van 1000 woorden over een mysterieuze glijbaan. Oorspronkelijk verschenen in Volmaakt monster en dit jaar vertaald naar het Engels (uitgegeven door Massacre Publishing). Meer info over Volmaakt monster vind je hier.

Tussenstop vertaald naar het Engels

Het verhaal Tussenstop, gepubliceerd in Volmaakt monster, werd onlangs vertaald door Myrthe Meisner en gepubliceerd door Massacre Publishing. Klik hier voor meer info.

Recensie door Denachtvlinders.nl (Miriam Verhaaf)

Een ding wordt duidelijk na het lezen van de verhalenbundel ‘Volmaakt monster’: De verbeelding van auteur Tom Thys kent heel weinig grenzen. De lezer krijgt een diverse collectie verhalen voorgeschoteld waarin diverse gruwelijkheden en genres de revue passeren. Voor de volledige recensie, klik hier.

Antwerp Convention - zondag 26 april 2015

Binnenkort ben ik te gast op de Antwerp Convention, een evenement dat om de hoek plaatsvindt en elk jaar grootser wordt. Ik zal er mijn boek verkopen, samen met collega Anthonie Holslag. Neem zeker een kijkje op zijn website en maak kennis met zijn spannende/griezelige boeken.

Recensie door Anthonie Holslag (Librorum Tractatus)

Collega-schrijver Anthonie Holslag over Volmaakt monster: Ergens tijdens het lezen van dit boek, bedacht ik me dat dit boek Volmaakt schoonheid zou moeten heten ipv Volmaakt monster. Dit zijn Lovecraftiaanse verhalen waarbij het absurde, het onverwachte, en niet noodzakelijk de personage, centraal staan. En Thys doet dit goed.

Lees de volledige recensie.

Interview met Tom Thys door Tiemen Zwaan (Hebban.nl)

Hebban.nl publiceerde onlangs een interview over Volmaakt monster. Je komt er onder andere te weten waarom een lichaam in verandering zo fascinerend is vanuit schrijversoogpunt en in hoeverre horrorfilms een invloed hebben gehad op het ontstaan van de verhalen in deze bundel.

Recensie door Hebban.nl (Tiemen Zwaan)

Het komt niet vaak voor, maar bij een van de verhalen uit de verhalenbundel Volmaakt Monster van Tom Thys moest ik letterlijk een paar seconden mijn hoofd afwenden. Dit zijn geen verhalen voor de tere ziel en Thys schept er genoegen in om de lezer nu en dan flink te shockeren met zijn verhalen over monsters, moordenaars en duistere magie. Toch wordt het vrijwel nergens vulgair; net zoals de grootmeester King weet Thys het gruwelijke in zijn verhalen elegant te verwerken. Griezelige verhalen die sfeervol zijn en waar monsters niet louter monsters zijn maar neergezet worden als complexe en gelaagde karakters. De volledige recensie vind je hier.

Recensie door Wendy Koedoot (dethriller.nl)

Volmaakt monster krijgt 4 sterren (op) van dethriller.nl
De verhalen zijn door de insteek en setting stuk voor stuk anders van sfeer: van griezelig/horror tot spannend en humoristisch. Bij de meeste verhalen kon ik de sfeer voelen en leefde ik mee met de hoofdpersoon.
Lees hier de volledige recensie.

Recensie door Conny Schelvis (boekebijlage.nl)

Nieuwe recensie van "Volmaakt monster" op boekenbijlage.nl: Er zijn verhalen in dagboekvorm, verhalen met zwarte humor, zielige verhalen maar bovenal zijn ze alle onvoorspelbaar. Ongeacht hun lengte zijn de verhaallijnen kloppend en zit er een goed einde aan elke vertelling. Voor de volledige recensie, ga naar: http://www.boekenbijlage.nl/er-meer-tussen-hemel-en-aarde/

Dagboek "Volmaakt monster" in Azra 4.1

Dit magazine bevat een dagboek over hoe de verhalenbundel "Volmaakt monster" tot stand is gekomen. Daarnaast staat het boordevol verhalen en andere artikels over schrijven.
Meer weten of kopen? Surf naar Parelz. 

Kortverhaal op Hebban.nl

Het is al een tijdje geleden, maar onlangs werd "Honger", een kortverhaal uit "Volmaakt monster", gepubliceerd op Hebban.nl. Lees hieronder alvast de eerste alinea en klik hier als je nieuwsgierig bent naar het volledige verhaal.

Ze hebben je al drie keer vermoord, maar je leeft nog steeds. De eerste keer was het zo’n irritante slager die zijn hakmes in je schedel had geplant. Hij kwam langs achter en voor je het wist zat het blad al diep in je hersenen. Nog geen uur later strompelde je weer door de stad, op zoek naar vlees. De tweede keer was het een bloedmooie blondine die je hoofd tot moes had geslagen met een honkbalknuppel, de derde keer een droge knal van een sluipschutter die zich op het dak van een supermarkt verschanst had. 

Recensie door Emmy van Ruijven

Nieuwe recensie door Emmy van Ruijven: Het boek bevat een groot aantal verhalen die uiteenlopen tussen bizar, vreemd, eng, goor en spannend. Het schiet echt alle kanten op. Dit zorgt er voor dat er voor iedereen wel een verhaal tussen zit dat je aanspreekt. Ik had dit ook; sommige verhalen deden me helemaal niks, andere verhalen vond ik echt fantastisch. Lekker spannend of lekker goor. Ja, ik waardeer Tom’s keuze voor gore stukken. Dat mag wel in dit boek.
Ergens denk ik dat je dit boek wel kan vergelijken met de verhalenbundels van Neil Gaiman; ze bevatten ergens dezelfde vervreemde realiteit. Ik kan dat wel waarderen omdat ik een groot fan ben van Gaiman. De volledige recensie kan je hier lezen.

Winnaarsactie "Volmaakt monster" op Hebban.nl

Eind 2014 waren er op Hebban.nl 5 exemplaren van het boek "Volmaakt monster" te winnen. Ondertussen is de uitslag bekend. Het opzet was erg leuk: omschrijf een monster in maximum honderd woorden. De actie was trouwens een succes. Veel deelnemers, maar er konden er helaas slechts vijf winnen. Hieronder een overzicht van de winnaars en hun inzending:

Monica Haak:
Vin, de kinderverslinder. Hij draagt een zwart pak. Hij heeft een gebogen rug en kan zich heel klein maken waardoor hij 's nachts onder de deuren van kleine kindertjes door kan kruipen. Als hij eenmaal naast je bed staat is er geen ontsnappen aan. Hij grijpt je vast met zijn ijzeren klauwen en met zijn tong, zo scherp als een mes, snijdt hij je keel door. En dan maar denken dat je grote broer je altijd zou beschermen ...

Ferry Wever:
Sinds ik vanaf jongs af aan elke dag in de spiegel kijk, zie ik stukje bij beetje in mijn uiterlijk een natuurlijk monster ontstaan. De zakken onder mijn ogen van de korte nachten. De rimpels van het lachen en de zorgen. De optrekkende haargrens, die in mijn familie zit. De zijkanten die steeds grijzer worden. En niet te vergeten de verkleuring van mijn tanden. Ze noemen het een natuurlijk proces dat ouder worden, maar ik vind het monsterlijke grap van de natuur.

Patrick van Vugt
Een monster is een schepsel dat zijn gelijken niet kent en alles durft te trotseren. Het is ontstaan uit een helse, zelfs kinderlijke, fantasie en leidt een thuisloos bestaan. Een echt monster is pas volmaakt als het gevreesd wordt door eenieder. Desalniettemin is een monster mooi, te mooi voor woorden en beelden. Een monster heeft geen doel, geen vrienden of vijanden. Een monster kent zichzelf niet, net zoals een dromer. Zo'n monster is te groot voor onze gedachten en enkel in een droom durf je de confrontatie aan te gaan wetende dat je op voorhand bent verloren!

Jenr Bakker
Een monster. Ogen niets anders dan ogen. Vlammende, vurige alles verzengende ogen. Kijk er niet naar. Je verbrandt. Priemende, ijskoude alles doorborende ogen. Niet kijken, ren weg. Ze zullen je veranderen in ijskristallen. De man daar? De vrouw ginds? Niet kijken, sluit je ogen.

Hanneloes Vos
Reizend, donker en zo snel, dit monster recht vanuit de hel, zo donker als de nacht, staat dit monster altijd op wacht, met een grote grijns vol gele tanden, en met scherpe klauwen als handen, heeft hij maar 1 doel, en dat is doden met gevoel.

Recensie: Een bloedovergoten dageraad

Ik leerde Anthonie Holslag kennen op Haunted Castle in oktober 2014. Het was een korte en fijne ontmoeting. Hij kende mij niet, ik hem wel, van zijn verhalenbundel Zwarte muren die ik in 2012 gelezen heb. Ik herinner me nog goed dat het destijds een van mijn voornemens was om meer oorspronkelijk Nederlandstalige horror te gaan lezen, in plaats van me te beperken tot de (vaak erg goede maar soms ook matige) Angelsaksische lectuur die ons door de strot geduwd wordt. Anderzijds was ik als beginnend en lerend schrijver van bizarre verhalen ontzettend benieuwd naar wat gelijk gestemde zielen zoal uitbrachten. Zwarte muren dus. Het was een bundel met wisselende verhalen, geworteld in een Amerikaanse couleur locale omdat de auteur daar ook gewoond had tijdens het schrijven van dat boek. Voornamelijk de verhalen Tila en Een koude winter zijn mij tot vandaag bijgebleven.

In oktober 2014 is Anthonie’s nieuwe verhalenbundel verschenen, getiteld Een bloedovergoten dageraad, met trouwens een erg mooie cover. Het is een dikke pil geworden: 488 bladzijden met 15 verhalen én een inleiding. Waarom vermeld ik die inleiding specifiek? Omdat Anthonie op een aangrijpende manier vertelt over de traumatische gebeurtenis die hem tot het schrijven van deze verhalen heeft genoopt. Het is daarmee een heel persoonlijk boek geworden en ook al ken ik Anthonie slechts oppervlakkig, toch krijg ik het gevoel voor een stukje in zijn ziel te hebben gekeken tijdens het lezen. De angsten, de onzekerheden, de nostalgie en het hunkeren naar zorgeloze tijden en de gevoelens waarmee hij worstelt, spelen hierin een prominente rol. Ik denk bijvoorbeeld aan thema’s als zinloos geweld of de verantwoordelijkheden van het vaderschap die vaak als metafoor worden gebruikt om visuele gruwel uit te drukken.

Ik vind het heel moeilijk om het werk van een collega te beoordelen. Bovendien staan er in een verhalenbundel altijd verhalen die je meer aanspreken dan andere. Dat kan aan persoonlijke voorkeur liggen, maar evenzeer aan de objectieve kwaliteit van het verhaal zelf. Ik denk dan aan plotting, personages, taalvaardigheid, gelaagdheid, enzovoort. Aardedonker is voor mij zo’n typisch voorbeeld dat op beide vlakken faalt en bovendien zwak geredigeerd is. Het is een klassieke zombievertelling die eigenlijk geen originele invalshoek aan het beproefde concept toevoegt en ook nog eens bevolkt wordt door ongeloofwaardige personages. Dat klinkt hard, maar ik weet dat Anthonie me dit niet kwalijk zal nemen, temeer omdat deze ene misser ruimschoots goedgemaakt wordt door de andere verhalen.

Tijdens het lezen viel het me op dat hoe meer verhalen je achter de kiezen hebt, hoe beklemmender de atmosfeer wordt. Metaforen worden ingezet als katalysator voor grafische horror en psychische terreur. Anthonie hanteert een eenvoudig taalgebruik, maar is wel heel helder in zijn bewoordingen zodat hij bij de lezer heel duidelijke beelden oproept. Dat is een kunst op zich en die was ook in Zwarte muren al te merken, alhoewel de gebruikte schrijftechnieken in Een bloedovergoten dageraad consistenter worden toegepast. Na deze twee boeken meen ik al een specifieke stijl in zijn werk te herkennen. Vaak (doch niet altijd) is de psychische toestand van het hoofdpersonage de aanleiding voor een hele hoop ellende. Anthonie graaft werkelijk in hun gemoedstoestand, in hun verleden en ik durf te vermoeden dat die methode voortvloeit uit de erg persoonlijke aanpak die hij tijdens het schrijven hanteert. 

Daarnaast is Anthonie antropoloog van opleiding en ook dat schemert door in sommige verhalen, zoals in Dossier patiënt “Z”, waarin de geschiedkundige en socio-culturele betekenis van het sprookje Roodkapje als katalysator geldt voor een bloedstollend verhaal. Een variant hierop is het verhaal Het huis bij het park, tevens mijn favoriet uit de hele bundel. Al komt ook het sinistere Moordplekken hiervoor in aanmerking, ware het niet dat de ontknoping misschien iets te snel komt en te voorspelbaar is. Ik denk dat eenieder wel zijn eigen favorieten zal hebben, na het lezen van deze bundel, omdat de thema’s zo uiteenlopend zijn, en toch allemaal één ding gemeen hebben: angst. 

In 2015 komt er een vervolg uit op Een bloedovergoten dageraad. Lezers die van zorgvuldig opgebouwde griezelverhalen houden, zijn bij Anthonie zeker aan het juiste adres. Ook ik houd hem in de gaten en zal zeker zijn volgende boek aanschaffen, al mag het van mijn nog net iets scherper, net iets meer bizar. 

Auteur	Anthonie Holslag
Taal	Nederlands
Afmetingen	44x210x135 mm
Gewicht	661,00 gram
Druk	1
ISBN10	9490767824
ISBN13	9789490767822